Upadki u seniorów – przyczyny, skutki i zapobieganie

Upadek to dla młodej osoby zwykle siniak i chwila wstydu. Dla seniora bywa początkiem końca samodzielności. Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) co roku przewraca się 28–35% osób po 65. roku życia, a wśród osób po 70. roku życia już 32–42%. W praktyce oznacza to, że w domu niemal każdego podopiecznego upadek jest kwestią czasu, jeśli nikt świadomie mu nie zapobiega.

Dobra wiadomość jest taka, że wielu upadkom da się zapobiec. Większość przyczyn znamy, a część z nich opiekunka może usunąć już pierwszego dnia zlecenia. W tym poradniku wyjaśniamy, dlaczego seniorzy się przewracają, czym grozi upadek, jak przygotować mieszkanie i spacer zimą oraz co zrobić, gdy do upadku już dojdzie.

W skrócie:

  • co roku upada mniej więcej co trzecia osoba po 65. roku życia;
  • najczęściej do upadku dochodzi w domu, przy codziennych czynnościach: wstawaniu, pochylaniu się, drodze do toalety;
  • na ryzyko wpływają choroby, leki, wzrok, obuwie i urządzenie mieszkania;
  • regularne ćwiczenia równowagi zmniejszają liczbę upadków średnio o 23%;
  • po każdym upadku, nawet pozornie niegroźnym, senior powinien zostać obejrzany przez lekarza.
upadki seniorów i ich konsekwencje - senior leży na podłodze

Czym grozi upadek osoby starszej

Skutki upadku zależą nie tylko od siły uderzenia, ale też od stanu kości, mięśni i ogólnego zdrowia seniora. Z wiekiem kości stają się kruche, zwłaszcza przy osteoporozie, więc nawet upadek z wysokości własnego ciała może skończyć się złamaniem.

Urazy bezpośrednie

  • Złamania – najczęściej nadgarstka, ramienia, kręgów i miednicy. Najgroźniejsze jest złamanie szyjki kości udowej. Według przeglądu badań opublikowanego w „World Journal of Orthopedics” w ciągu roku od takiego złamania umiera około 22% pacjentów, czyli mniej więcej co piąty. Więcej o opiece po urazie piszemy w artykule jak radzić sobie ze złamaniami u seniorów.
  • Urazy głowy – wstrząśnienie mózgu, krwiaki. Szczególnie groźne u osób biorących leki przeciwkrzepliwe, bo krwawienie wewnątrz czaszki może rozwijać się po cichu przez wiele godzin, a nawet dni.
  • Stłuczenia, naciągnięte mięśnie, rany – pozornie drobne, ale u seniora goją się wolno i ograniczają ruch.

Skutki unieruchomienia

Często groźniejszy od samego urazu jest czas, który senior spędza potem w łóżku. Leżenie sprzyja kolejnym problemom:

  • odleżynom, które u osoby leżącej mogą pojawić się już po kilku godzinach ucisku;
  • zapaleniu płuc, bo płytki oddech w pozycji leżącej utrudnia odkrztuszanie wydzieliny;
  • zakrzepicy żył kończyn dolnych;
  • zakażeniom układu moczowego;
  • utracie siły mięśni, która po kilku tygodniach leżenia sprawia, że powrót do chodzenia wymaga długiej rehabilitacji.

Jak zorganizować opiekę w tym trudnym okresie, opisujemy w poradniku jak wspierać seniora po hospitalizacji lub operacji.

Strach przed upadkiem

Senior, który raz się przewrócił, często zaczyna bać się chodzenia. Unika wstawania, rezygnuje ze spacerów i woli siedzieć w fotelu. Mięśnie słabną, równowaga się pogarsza, a ryzyko kolejnego upadku rośnie. To błędne koło nazywa się zespołem poupadkowym. Do tego dochodzą izolacja, smutek, a czasem depresja.

Zadaniem opiekunki nie jest zatrzymanie seniora w fotelu „dla jego bezpieczeństwa”, tylko pomoc w tym, żeby bezpiecznie się ruszał.

Ukrywany upadek

Wielu seniorów nie przyznaje się do upadku. Wstydzą się, nie chcą robić kłopotu albo boją się, że rodzina uzna, iż nie radzą sobie sami. Tymczasem nawet upadek bez widocznych obrażeń może skończyć się pęknięciem kości lub krwiakiem.

Sygnały, że senior mógł upaść, a o tym nie mówi:

  • nowe siniaki lub otarcia, zwłaszcza na biodrach, łokciach, kolanach i czole;
  • utykanie albo oszczędzanie jednej ręki;
  • nagła niechęć do chodzenia lub wychodzenia;
  • przewrócone przedmioty, przesunięte meble, ślady na podłodze.

Warto rozmawiać o upadkach spokojnie i bez wyrzutów. Senior, który wie, że nie usłyszy „mówiłam, żeby tata nie wstawał sam”, chętniej powie prawdę.

Dlaczego starsze osoby się przewracają

Rzadko jest jedna przyczyna. Zwykle nakłada się kilka czynników: słabsze mięśnie, gorszy wzrok, nowy lek i dywanik w przedpokoju. Dlatego dzielimy je na wewnętrzne, czyli związane ze zdrowiem seniora, i zewnętrzne, czyli związane z otoczeniem.

Przyczyny wewnętrzne

  • Choroby neurologiczne – choroba Parkinsona, przebyty udar mózgu, demencja i choroba Alzheimera, stwardnienie rozsiane, neuropatia cukrzycowa, która osłabia czucie w stopach.
  • Choroby serca i krążenia – zaburzenia rytmu serca, wahania ciśnienia, omdlenia.
  • Choroby narządu ruchu – zwyrodnienia stawów, bóle kręgosłupa, słabe mięśnie nóg.
  • Cukrzyca – zarówno przez neuropatię, jak i przez spadki cukru, przy których senior robi się słaby i zdezorientowany.
  • Słaby wzrok – zaćma, jaskra, źle dobrane albo brudne okulary. Okulary progresywne utrudniają patrzenie pod nogi na schodach. Więcej w tekście wybieramy okulary dla seniora.
  • Odwodnienie – seniorzy często piją za mało, a odwodnienie daje zawroty głowy i osłabienie.
  • Nietrzymanie moczu i częste oddawanie moczu w nocy – pośpiech do toalety po ciemku to jeden z najczęstszych scenariuszy upadku.
  • Lęk, smutek, depresja – obniżają koncentrację i chęć do ruchu.
  • Problemy ze stopami – bolesne odciski, zniekształcone palce, za długie paznokcie. O pielęgnacji piszemy w tekście dla zdrowych stóp seniora.

Leki, które zwiększają ryzyko upadku

Często pomijana przyczyna. Ryzyko rośnie przy lekach:

  • nasennych i uspokajających;
  • przeciwdepresyjnych i przeciwpsychotycznych;
  • obniżających ciśnienie i moczopędnych;
  • przeciwbólowych z grupy opioidów.

Im więcej leków bierze senior, tym większe ryzyko, bo działania niepożądane i interakcje się sumują. Opiekunka nie zmienia dawek ani nie odstawia leków sama. Może jednak zauważyć, że po nowym leku podopieczny jest senny lub chwiejny, i przekazać to rodzinie oraz lekarzowi. W Niemczech warto poprosić lekarza rodzinnego (Hausarzt) o przegląd wszystkich leków. Pomocny będzie tu nasz niemiecki medyczny dla opiekunek.

Przyczyny zewnętrzne

  • słabe oświetlenie, zwłaszcza w nocy;
  • śliska podłoga, mokre płytki, wypastowany parkiet;
  • dywaniki, chodniki, kable, progi;
  • łazienka bez uchwytów i mat antypoślizgowych;
  • chwiejne meble, o które senior się podpiera;
  • schody bez poręczy lub z poręczą tylko z jednej strony;
  • nieodpowiednie obuwie i za luźne ubranie;
  • oblodzone chodniki zimą.

Niekontrolowane upadki – gdy senior przewraca się „bez powodu”

Rodziny często opisują to tak: „mama po prostu się przewróciła, nie potknęła się o nic”. Upadki bez widocznej przyczyny zewnętrznej najczęściej mają przyczynę w organizmie i zawsze wymagają konsultacji lekarskiej.

Najczęściej do takich upadków dochodzi przy codziennych, zwykłych czynnościach: przy wstawaniu z łóżka lub fotela, pochylaniu się po coś z podłogi, obracaniu się i chodzeniu po mieszkaniu. Rzadziej w sytuacjach, które kojarzymy z ryzykiem, np. na drabinie, bo wtedy senior i opiekunka uważają bardziej.

Typowe przyczyny upadków „bez powodu”:

  • Spadek ciśnienia przy zmianie pozycji (hipotonia ortostatyczna) – senior wstaje szybko, krew odpływa do nóg, robi mu się ciemno przed oczami i traci równowagę.
  • Zaburzenia rytmu serca i omdlenia – nagła, krótka utrata przytomności.
  • Zawroty głowy – z błędnika, po lekach, przy odwodnieniu.
  • Spadki cukru u osób z cukrzycą.
  • Nagłe osłabienie nogi – może być objawem udaru i wymaga natychmiastowego wezwania pomocy.

Najprostsza rzecz, którą opiekunka może zrobić od razu: nauczyć seniora wstawania w trzech krokach. Najpierw siad na brzegu łóżka i chwila odpoczynku, potem kilka ruchów stopami, dopiero na końcu wstanie z podparciem. Kilkanaście sekund cierpliwości chroni przed wieloma upadkami.

Jeśli senior upada często, warto zapisywać każdy upadek: datę, godzinę, co robił chwilę wcześniej, jakie leki wziął. Taka notatka bardzo pomaga lekarzowi w znalezieniu przyczyny.

balkonik dla seniorki

Jak zapobiegać upadkom u seniorów w domu

Na choroby seniora opiekunka ma ograniczony wpływ. Na mieszkanie, obuwie i codzienne nawyki – bardzo duży. Mieszkanie warto przejrzeć pierwszego dnia zlecenia, nawet kosztem estetyki. Szersze omówienie znajdziesz w poradniku bezpieczeństwo seniorów w domu.

Oświetlenie, zwłaszcza w nocy

Z wiekiem wzrok słabnie i gorzej przystosowuje się do ciemności. Warto wymienić żarówki na jaśniejsze i doświetlić korytarz, schody i łazienkę. Na noc najlepiej sprawdzają się lampki z czujnikiem ruchu, które same zapalają się, gdy senior wstaje. Włącznik światła powinien być w zasięgu ręki z łóżka. Nocne wyjścia do toalety to jedna z najczęstszych okazji do upadku. Jeśli podopieczny źle śpi i często wstaje, zajrzyj do tekstu o bezsenności seniora.

Obuwie i kapcie

Buty seniora powinny mieć antypoślizgową podeszwę, niezbyt grubą, żeby senior czuł podłoże. Muszą być zakryte, ze sztywnym zapiętkiem, zapinane na rzepy lub sznurowane. Rozdeptane kapcie bez pięty, klapki i chodzenie w samych skarpetach po panelach to proszenie się o upadek. Jeśli senior lubi skarpety, wybierz takie z antypoślizgowymi wypustkami na podeszwie.

Ubranie

Za długie i za szerokie spodnie, szlafrok sięgający kostek czy rozwiązany pasek łatwo plączą się pod nogami przy wstawaniu i chodzeniu. Ubranie seniora powinno być wygodne, ale dopasowane.

Podłoga i przejścia

  • usuń małe dywaniki i chodniki albo przyklej je taśmą antypoślizgową;
  • schowaj kable przy ścianach;
  • usuń przedmioty z ciągów komunikacyjnych, np. kosze, kwietniki, stosy gazet;
  • mokrą podłogę wycieraj do sucha od razu, a po myciu pilnuj, żeby senior po niej nie chodził;
  • nie pastuj podłóg środkami, które je nabłyszczają i robią śliskimi;
  • jeśli progi da się zlikwidować, warto to zrobić.

Łazienka

Do upadków w łazience najczęściej dochodzi przy wchodzeniu do wanny i wychodzeniu z niej. Pomaga:

  • prysznic z płaskim brodzikiem bez progu zamiast wanny;
  • uchwyty przy prysznicu i przy toalecie;
  • krzesełko lub stołek prysznicowy;
  • maty antypoślizgowe w brodziku i przed nim;
  • nakładka podwyższająca sedes, jeśli senior ma problem z siadaniem i wstawaniem.

Praktyczne wskazówki dotyczące mycia znajdziesz w poradniku higiena ciała osób starszych.

Wskazówka dla opiekunek w Niemczech: przebudowę łazienki czy montaż uchwytów może dofinansować kasa opieki (Pflegekasse). Osoba z przyznanym stopniem opieki (Pflegegrad 1–5) może dostać do 4180 euro na dostosowanie mieszkania. Wniosek składa się przed rozpoczęciem prac. Warto podpowiedzieć to rodzinie podopiecznego.

Meble i schody

Zasada brzmi: im mniej, tym lepiej. Senior przy utracie równowagi odruchowo łapie się tego, co stoi najbliżej. Chwiejny stolik, kwietnik czy lekka półka przewrócą się razem z nim. Meble, o które się opiera, muszą być stabilne i ciężkie. Łóżko i fotel powinny mieć taką wysokość, żeby senior siedząc opierał stopy płasko o podłogę. Poręcze przy łóżku, ulubionym fotelu i w korytarzu ułatwiają wstawanie. Na schodach przydają się poręcze po obu stronach i kontrastowe paski na krawędziach stopni.

Laska, kule, balkonik – kiedy i jak?

Jeśli senior porusza się niepewnie, podpiera się o meble albo szura stopami, pomoc w chodzeniu może dać mu więcej swobody, a nie mniej.

  • Laska – dla osoby, która chodzi samodzielnie, ale potrzebuje dodatkowego punktu podparcia. Trzyma się ją w ręce po stronie zdrowszej nogi, przeciwnej do tej słabszej. Jej uchwyt powinien znaleźć się mniej więcej na wysokości nadgarstka, gdy senior stoi z ręką swobodnie opuszczoną. Laska czwórnogowa daje więcej stabilności niż zwykła.
  • Kule łokciowe – zwykle na czas po urazie lub operacji, zgodnie z zaleceniem lekarza lub fizjoterapeuty.
  • Balkonik (chodzik) – dla osób z wyraźnymi zaburzeniami równowagi. Wersja na kółkach z hamulcami i siedziskiem pozwala odpocząć podczas spaceru.

Sprzęt najlepiej dobrać razem z lekarzem lub fizjoterapeutą. W Niemczech laskę czy balkonik może przepisać lekarz na receptę jako pomoc medyczną (Hilfsmittel). Więcej o sprzęcie i sposobach, które pomagają zachować samodzielność, przeczytasz w tekście samodzielność seniora w domu.

Ruch i ćwiczenia równowagi

Najlepiej przebadany sposób zapobiegania upadkom to regularny ruch. Przegląd badań Cochrane z 2019 roku wykazał, że ćwiczenia zmniejszają liczbę upadków u seniorów mieszkających w domu średnio o 23%. Najlepiej działają ćwiczenia równowagi i ćwiczenia funkcjonalne, czyli wstawanie z krzesła, przenoszenie ciężaru ciała, chodzenie po linii, najlepiej połączone z ćwiczeniami siłowymi. Obiecujące wyniki daje też tai chi.

Nawet krótka, codzienna gimnastyka przy oparciu krzesła ma sens, jeśli jest regularna. Pomysły na ruch znajdziesz w artykułach aktywność dla seniorów i nordic walking – aktywność dla każdego. Program ćwiczeń dla osoby po upadku czy z chorobą neurologiczną powinien jednak ustalić fizjoterapeuta.

Dieta i witamina D

Kości i mięśnie potrzebują białka, wapnia i witaminy D. U seniorów niedobory są częste, zwłaszcza zimą. O tym, czy suplementować witaminę D i w jakiej dawce, decyduje lekarz. Więcej przeczytasz w tekstach witamina D dla seniora i białko dla seniora.

Śliskie chodniki zimą – jak chronić seniora przed upadkiem na lodzie

Zimą ryzyko upadku przenosi się z mieszkania na zewnątrz. Oblodzony chodnik, przymarznięte schody przed wejściem albo cienka warstwa lodu ukryta pod świeżym śniegiem to pułapki, których często nie widać. Senior chodzi wolniej, ma słabszą równowagę i wolniej reaguje, więc jeden poślizg może skończyć się złamaniem nadgarstka, a w najgorszym razie szyjki kości udowej.

Buty, nakładki i zimowa końcówka do laski

Zimowe obuwie seniora powinno mieć grubą, elastyczną podeszwę z głębokim bieżnikiem, niski i szeroki obcas oraz zapięcie na rzepy lub sznurówki, które dobrze trzyma stopę. Na lód warto kupić nakładki antypoślizgowe z kolcami lub spiralami, zakładane na zwykłe buty. Ich skuteczność sprawdzono w badaniu opublikowanym w „Journal of the American Geriatrics Society”. Starsze osoby z nakładkami zgłosiły 19 upadków na zewnątrz, a grupa w zwykłych butach zimowych aż 43. Nakładki trzeba zdjąć przed wejściem do domu lub sklepu, bo na gładkich płytkach metalowe kolce zamiast trzymać, ślizgają się.

Jeśli senior chodzi o lasce lub o kulach, przyda się zimowa końcówka z kolcem. Na zewnątrz wbija się w lód, a w budynku odchyla się ją na bok.

Jak chodzić po lodzie – „krok pingwina”

Na śliskiej nawierzchni sprawdza się sposób chodzenia nazywany krokiem pingwina:

  • kolana lekko ugięte, co obniża środek ciężkości;
  • krótkie, powolne kroki, a na gołoledzi nawet przesuwanie stóp po podłożu;
  • ręce wolne, nie w kieszeniach, a zakupy w plecaku zamiast w siatce;
  • przytrzymywanie się poręczy wszędzie tam, gdzie są.

Wysiadając z samochodu, senior powinien najpierw postawić obie stopy na ziemi i dopiero wtedy wstać, trzymając się drzwi lub ramienia opiekuna. Opiekunka idzie obok podopiecznego, po stronie jego słabszej nogi, i sama też musi mieć dobre zimowe buty. Jeśli się poślizgnie, nie będzie dla seniora żadnym oparciem.

Kiedy lepiej zostać w domu

Przy gołoledzi i marznącym deszczu spacer lepiej przełożyć, a wizyty u lekarza, których nie da się odłożyć, zaplanować na późniejszą godzinę, gdy chodniki zostaną posypane. W Niemczech ostrzeżenia przed oblodzeniem wydaje Deutscher Wetterdienst, a wygodnie sprawdza się je w bezpłatnej aplikacji WarnWetter. Jak przygotować podopiecznego do zimowego wyjścia do przychodni, opisujemy w tekście jak przygotować seniora na wizytę u lekarza w zimowe dni.

Dla opiekunek w Niemczech: Räum- und Streupflicht

W Niemczech chodnik przed domem odśnieża i posypuje właściciel nieruchomości. Może on przenieść ten obowiązek na najemcę, ale tylko zapisem w umowie najmu. Zazwyczaj obowiązek trwa w dni robocze od 7:00 do 20:00, a w niedziele i święta zaczyna się o 8:00 lub 9:00. Szczegóły ustala każda gmina w swoim statucie (Satzung). W praktyce oznacza to, że przed 7:00 rano chodnik może być jeszcze nieuprzątnięty, więc wczesne wyjścia z seniorem są najbardziej ryzykowne.

W wielu niemieckich gminach osobom prywatnym nie wolno sypać chodników solą. Zamiast niej używa się piasku, grysu (Splitt) lub granulatu. Jeśli w domu podopiecznego nie wiadomo, kto odpowiada za odśnieżanie, warto ustalić to z rodziną zaraz po przyjeździe, a nie w pierwszy mroźny poranek.

W Polsce obowiązek uprzątnięcia błota, śniegu i lodu z chodnika wzdłuż posesji spoczywa na właścicielu nieruchomości. Wynika to z art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Po powrocie do domu

Śnieg na butach w przedpokoju szybko zamienia się w kałużę na płytkach. Przy wejściu połóż chłonną wycieraczkę z gumowym spodem, zdejmij seniorowi buty na siedząco i od razu wytrzyj mokrą podłogę. O tym, jak ubrać seniora na zimowy spacer i zadbać o niego w chłodne miesiące, piszemy w artykule zima z seniorem – jak przetrwać chłodne miesiące.

Senior upadł – co zrobić krok po kroku

Pierwszy odruch to szybko podnieść podopiecznego. To błąd. Najpierw trzeba sprawdzić, czy podnoszenie w ogóle jest bezpieczne.

  1. Zachowaj spokój i uspokój seniora. Powiedz, że jesteś przy nim i że zaraz wszystko sprawdzicie.
  2. Sprawdź przytomność i oddech. Jeśli senior nie reaguje lub nie oddycha prawidłowo, dzwoń pod 112 i rozpocznij pierwszą pomoc. Numer 112 działa zarówno w Polsce, jak i w Niemczech.
  3. Zapytaj, co boli, i obejrzyj go, zanim cokolwiek zrobisz. Natychmiast wezwij pomoc, jeśli senior:
    • uderzył się w głowę, a bierze leki przeciwkrzepliwe;
    • jest senny, zdezorientowany, wymiotuje albo mówi niewyraźnie;
    • ma silny ból biodra lub pachwiny, nie może poruszyć nogą albo noga jest skrócona i wykręcona na zewnątrz (typowy obraz złamania szyjki kości udowej);
    • ma silny ból pleców lub karku;
    • nagle osłabła mu ręka lub noga, opadł kącik ust – to mogą być objawy udaru.
  4. Jeśli nic nie wskazuje na poważny uraz, pomóż mu wstać – ale etapami. Senior przekręca się na bok, potem klęka, opiera ręce o stabilne krzesło, stawia jedną stopę przed sobą i powoli wstaje, a potem siada na krześle. Nie podnoś go sama za ramiona ani pod pachami – to grozi urazem i jemu, i tobie. Bezpieczne techniki opisujemy w tekście o przenoszeniu osoby bezwładnej.
  5. Jeśli nie da rady wstać, nie zmuszaj go. Podłóż mu poduszkę pod głowę, przykryj kocem, żeby nie wychłodził się na podłodze, i wezwij pomoc. Długie leżenie na podłodze, zwłaszcza ponad godzinę, grozi wychłodzeniem, odwodnieniem, odleżynami i uszkodzeniem mięśni.
  6. Po każdym upadku poinformuj rodzinę i lekarza. Nawet jeśli senior twierdzi, że nic mu nie jest. Objawy krwiaka lub pęknięcia kości mogą pojawić się po kilku godzinach, a nawet dniach. W Niemczech poza godzinami pracy przychodni można zadzwonić do dyżurnej pomocy lekarskiej pod numer 116 117.

Podstawy udzielania pomocy po niemiecku znajdziesz w naszym słowniczku Erste Hilfe – pierwsza pomoc.

Opaska lub przycisk alarmowy (Hausnotruf)

Największe zagrożenie dotyczy seniorów, którzy po upadku zostają sami i nie mogą wezwać pomocy. W Niemczech popularne są systemy Hausnotruf: przycisk na nadgarstku lub szyi połączony z centrum alarmowym, które po wciśnięciu oddzwania i w razie potrzeby wysyła pomoc. Przy przyznanym stopniu opieki (Pflegegrad) kasa opieki może dopłacać do takiego systemu. Szczegóły warunków rodzina sprawdzi w swojej Pflegekasse. Więcej o rozwiązaniach technicznych przeczytasz w tekście nowoczesne technologie a życie seniorów.

upadki seniorów i ich konsekwencje - senior na wózku inwalidzkim

Najczęstsze pytania o upadki u seniorów

Co to jest upadek w rozumieniu medycznym?

WHO definiuje upadek jako zdarzenie, w którym człowiek niezamierzenie znajduje się na ziemi, podłodze lub innej niższej powierzchni. Liczy się więc także „osunięcie się” z łóżka czy fotela, nie tylko przewrócenie się w trakcie chodzenia.

Dlaczego starsza osoba często się przewraca?

Częste upadki prawie zawsze mają kilka przyczyn naraz: osłabione mięśnie i równowagę, choroby przewlekłe, leki, słaby wzrok i niebezpieczne otoczenie. Jeśli senior upadł więcej niż raz w ciągu roku albo boi się chodzić, powinien zostać zbadany przez lekarza pod kątem ryzyka upadków.

Senior upada bez przyczyny – co może być powodem?

Upadki bez potknięcia najczęściej wynikają ze spadku ciśnienia przy wstawaniu, zaburzeń rytmu serca, zawrotów głowy, spadku cukru albo działania leków. Nagłe osłabienie ręki lub nogi może oznaczać udar. Takie upadki zawsze wymagają konsultacji z lekarzem.

Dlaczego seniorzy upadają w nocy?

W nocy nakładają się ciemność, zaspanie, pośpiech do toalety i działanie leków nasennych. Pomagają lampki z czujnikiem ruchu, nocnik lub krzesło toaletowe przy łóżku, kapcie z zapiętkiem zawsze w tym samym miejscu i wstawanie z łóżka w trzech krokach.

Jaka laska dla osoby starszej będzie najlepsza?

Taka, którą dobrał lekarz lub fizjoterapeuta do sposobu chodzenia seniora. Uchwyt powinien być na wysokości nadgarstka przy swobodnie opuszczonej ręce, a laskę trzyma się po stronie zdrowszej nogi. Osobom z gorszą równowagą więcej stabilności daje laska czwórnogowa albo balkonik.

Czy po upadku zawsze trzeba jechać do lekarza?

Po uderzeniu w głowę u osoby na lekach przeciwkrzepliwych, po utracie przytomności, przy silnym bólu biodra lub kręgosłupa – tak, i to od razu. W pozostałych przypadkach senior powinien zostać obejrzany przez lekarza w ciągu najbliższych dni, a opiekunka powinna przez kilka dni obserwować, czy nie pojawia się ból, senność lub zmiana zachowania.

Ten tekst jest częścią serii Zdrowie seniorów od A do Z. Zapobieganie upadkom to codzienna praca opiekunki seniora. Jeśli chcesz pomagać osobom starszym w Niemczech, legalnie i ze wsparciem koordynatora, zobacz aktualne oferty pracy dla opiekunek albo od razu złóż aplikację.

Źródła

Autor: Robert Wojcieszek, redaktor bloga opiekunka.gowork.eu, ratownik KPP i instruktor EFR
Konsultacja merytoryczna: Sandra Cichońska, koordynator ds. opieki nad seniorami, od wielu lat związana z organizacją i koordynacją pracy opiekunek osób starszych w Niemczech
Opublikowano: 5.10.2018 · Uaktualniono: 13.10.2026

Szybki kontakt!
+
Wyślij!